Op 1 april vieren we traditiegetrouw de Dag van de Vrolijkheid. Een dag waarop we extra aandacht vragen voor kinderen en jongeren in asielzoekerscentra. Dit jaar vormde AZC Crailo het middelpunt; hier gingen we met kinderen, hun ouders, kunstenaars en BN’ers aan de slag om dichtgespijkerde gebouwen om te toveren tot kunstwerken. Toen het verffeest werd verstoord door fikse regenbuien, ging de pret voor de kinderen binnen door met zang, dans, tekenen en natuurlijk veel limonade en snoep. Ook Birgit Schuurman en de kunstenaars van Prints & The Revolution verhuisden naar binnen om hun graffitiactiviteiten daar voort te zetten. De ingang van het centrale gebouw wordt vanaf nu gesierd door opvallende, kleurrijke prints. Hugo Metsers gaf een succesvolle workshop camera-acteren voor jongeren en Spinvis sloot de dag af met een swingend optreden. En zo werd 1 april ondanks de regen een bijzonder Vrolijke dag, die bij velen ook indruk maakte.

"Ik vond het dit jaar ook weer zeer confronterend om te zien dat 20 km van mijn huis vrijheid al geen vanzelfsprekendheid is. Het AZC is op zich geen hele vrolijke bedoening en ik ben dus blij dat ik met mijn kunstenaars letterlijk wat meer kleur in hun leven op het AZC heb kunnen brengen.
Door het slechte weer zijn we maar binnen gaan schilderen maar op zeer korte termijn willen we ook de buitenkanten aan gaan pakken. Prints & The Revolution willl be back! Je kan het solo-werk van onze kunstenaars checken op www.printsandtherevolution.nl"

Liefs Birgit

"Ik vond het erg mooi om te zien dat de kinderen zo passievol hun gebouwen beschilderden en samen plezier maakten. Het leven in een asielzoekerscentrum is niet makkelijk en veel kinderen hebben een heleboel meegemaakt in hun leven. Het was heel inspirerend om te zien dat deze dag voor hen zoveel afleiding, vrolijkheid en vermaak bracht."

"Het was heel heftig om op een luchtige manier ze iets te leren over acteren, het niet over die rotdingen te hebben waar ze al de hele dag mee lopen en ze ondertussen persoonlijke input te vragen voor de camera...het was dan ook niet te vermijden dat de heimwee en het gemis aan erkenning schrijnend voelbaar werd in de ruimte.
Heb met een aantal echt een beetje gewerkt en weet zeker dat het iets bij ze losgemaakt heeft en dat hun perceptie van acteren en in beeld zijn iets reëler is geworden! Wel jammer dat de meesten toch nog niet genoeg Nederlands spraken om het te durven spreken op camera; ik wou dat ik hun taal sprak! Wil niet zeggen dat ik alles meekreeg en het contact goed was.
Ik denk dat het in allerlei opzichten goed zou zijn voor de ontwikkeling van alle jonge mensen daar, om een project te ontwikkelen waarbij ze leren testimonials af te leggen op (hun) camera. Degenen die dan echt acteertalent blijken te hebben kunnen dan over een tijd een gratis workshop van mij krijgen.
Liever een speld in een hooiberg, dan helemaal niets.

Lang leve 1 april, lang leve de vrolijkheid!"