Léon Sonnenschein
Medeoprichter en bestuurslid van de Vrolijkheid“Ik ben altijd al met maatschappelijke thema’s bezig geweest, zoals ontwikkelingssamenwerking en het illegalenbeleid. Fronnie Biesma, oprichter van de Vrolijkheid, vroeg me in 1999 mee te denken over een vergeten groep in Nederland: kinderen en jongeren in asielzoekerscentra. Er was niemand die zich om hen bekommerde, ze waren niet zichtbaar in de Nederlandse maatschappij. We wilden met een nieuwe stichting structureel aanwezig zijn in azc’s, om een veilige plek voor de jonge bewoners te creëren. Ze hebben de ruimte nodig om traumatische ervaringen te verwerken en zelfvertrouwen op te bouwen. We geloven dat onze manier van werken hieraan bijdraagt, zonder dat we echt therapie geven. Waar de kinderen later ook terecht komen, de positieve ervaringen van de Vrolijkheid nemen ze met zich mee en daar kunnen ze altijd wat mee doen.
Ons idee kreeg snel medestanders en ons netwerk breidde zich uit door heel Nederland. Je hebt mensen meteen te pakken als je vertelt over de Vrolijkheid. Wat klopt is de naamgeving en wat we doen: vrolijkheid voor kinderen die in een situatie zitten waar ze zelf niets aan kunnen doen en die niemand ze toewenst. Mensen blijken onze missie feilloos op te pikken. We blijven weg bij het politiek asielzoekerdebat, maar richten ons puur op de veerkracht van de kinderen en jongeren. Er is geen millimeter ‘slachtoffer-denken’ binnen de Vrolijkheid.
De kracht van de organisatie is dat het super professioneel in elkaar zit en dat tegelijkertijd het enthousiasme er vanaf spat. Er zit zo’n energie achter de mensen die voor ons werken; je mag echt blij zijn als je in het bestuur van zo’n club mag zitten. Ik ben trots als een organisatie als het Nederlands Blazers Ensemble graag met ons wil samenwerken en haar nek voor ons wil uitsteken omdat ze weet dat we geld nodig hebben. Ik ben ook heel blij met het project Meeting Point, waarbij jonge vluchtelingen zakenmensen coachen. Je brengt zo een omkering teweeg, het is geen eenrichtingsverkeer meer naar de centra toe. De Vrolijkheid creëert een win-winsituatie tussen vluchtelingen en de samenleving en dat vind ik het summum van wat je kunt bereiken als organisatie.
Ik ben er niet op tegen dat andere organisaties uiteindelijk onze werkzaamheden gaan overnemen, maar het is geen streven. Ik durf zelfs te beweren dat de Vrolijkheid in zichzelf een waarde is in de Nederlandse samenleving. Dat klinkt heel pretentieus, maar het feit dat de Vrolijkheid bestaat, dat het in staat is honderden mensen aan zich te verbinden die iets willen doen met kinderen in azc’s, is iets heel belangrijks op zich. Als dat ‘mainstream’ wordt, zou dat heel mooi zijn. Maar het is dan wel belangrijk dat de geest van de Vrolijkheid blijft bestaan; de filosofie en de betrokkenheid.
Wat voor het bestuur een groot zorgpunt is, is het ontbreken van financiële stabiliteit en continuïteit. We hebben altijd gedacht dat het ons zou moeten lukken om onafhankelijk van de grote fondsenorganisaties financiële bronnen te vinden zoals sponsoren, maar dat blijkt lastig te zijn. De laatste jaren zijn de financieringen wel uitgebreid, maar de verscheidenheid is nog te gering.
We willen niet aan platte marketing doen om geld binnen te halen, want bij de Vrolijkheid past betrokkenheid. Het is ook niet nodig om zo bekend te worden als bijvoorbeeld War Child, want als we een jaarbudget hebben van 1,5 miljoen euro kunnen we waarschijnlijk alles doen wat we willen doen. Maar dat betekent dus nog wel dat we een paar duizend donateurs nodig hebben….
Het zou daarom heel mooi zijn om de ondernemersgeest binnen de Vrolijkheid te kunnen koppelen aan het ideaal. Er zitten wel wat haken en ogen aan een BV, want hoe verbind je precies geld verdienen aan activiteiten voor kinderen? Je zou bijvoorbeeld kunnen denken aan meer concepten zoals Meetingpoint, waarbij er duidelijk een win-winsituatie is. Het is spannend om hierover na te denken en ik heb er vertrouwen in dat er binnen de Vrolijkheid een goede manier wordt gevonden om vernieuwend te ondernemen. Ik zou het leuk vinden als de Vrolijkheid zich ontwikkelt tot een maatschappelijke onderneming. Dat we niet meer altijd ons handje hoeven op te houden. Maar welke weg de Vrolijkheid ook in zal slaan: de missie staat altijd voorop!"
